BLOGGER TEMPLATES AND TWITTER BACKGROUNDS

Κυριακή 12 Φεβρουαρίου 2012

Τα λεμε...




Δυο καρδιες. 
Η μια μοναχα χτυπα και η αλλη εχει παγωσει.
Γιατι δε εχει απομεινει τιποτα πια να σου δωσει.
Ουτες ενας τοσο δα μικρος χτυπος.
Γιατι τη σκοτωσες.
Και τωρα την κλεβεις. Την πατας. Την ταρακουνας. 
Γιατι δε φευγεις;
Γιατι ζητας κι αλλο θανατο;
Δυο φωνες.
Η μια καθαρη και η αλλη σπασμενη.
Δε μου αφησες νοτα να εκφρασω ολα οσα ενιωθα.
Ολα οσα νιωθω.
Και τωρα ψιθυριζεις. Φωναζεις. Απαιτεις. 
Ξανα.
 Γιατι δε φευγεις;
 Γιατι ζητας κι αλλο πονο;
 Δυο μερες.
 Μονο.
Χωρις το ''παλια''.
Με το ''τωρα''.
Ζησε το τωρα.
Πως ακριβως να ζησω οταν ηδη με εχεις σκοτωσει μια φορα;
Δε μ'αρεσεις πια.
Δε σε γουσταρω ετσι.
Να φυγεις γαμωτο.
Να σε καταπιει η γη.
Γιατι δε φευγεις;
Γιατι σου επιτρεπω να μπαινοβγαινεις στη ζωη μου;
Γιατι σου φυλαω παντα μια γαμημενη θεση;
Γιατι;;;;;;;;
Δε φταις εσυ.
Εγω φταιω.
Που δε σε εθαψα.
Που σε αφησα να τριγυρνας σα φαντασμα μεσα στο σωμα μου.
Μεσα στις σκεψεις μου.
Μεσα στα ονειρα μου.
Δε θελω να ερθεις!
Ειμαι καλα εδω.
Να φυγεις.


Σάββατο 28 Ιανουαρίου 2012

dimenticando...






- Αν μου το κλείσεις θα σε ξεχάσω...
Σε ξέχασα! 
Όλα όσα περάσαμε θα'ναι ένα τίποτα. Ακούς;Τίποτα!
Σαν να μην υπήρξαν.
Να μην υπήρξες!
Μη μου το κλείνεις...
Και το αγγιγμά σου και το φιλί σου όλα τίποτα!M'ακούς; Τίποτα!





Τον τελευταίο καιρό νιώθω έντονα την ανάγκη να ποτίσω με θολές αυταπάτες τα σοκάκια του μυαλού.
Ανάβω ένα τσιγάρο, ρουφώ με μανία το καπνό, τα μάτια τσούζουν φράζωντας επίτηδες τα δάκρυα που είναι έτοιμα να κυλήσουν στην άκρη των ματιών.
Έτσι θα ήθελα να ήσουν και εσύ...
Μια τελευταία ρουφηξιά απ΄το τσιγάρο μου.
Έτσι θα ήθελα να ήσουν...
Μια ακόμα μισοσβημένη γόπα στο τασάκι μου.
Να σε έπαιζα στα δακτυλά μου και ύστερα να σε έλιωνα εκεί μέσ'τις στάχτες, με όλη μου τη δύναμη!






Τον τελευταίο καιρό νιώθω έντονα την ανάγκη να αφεθώ στο γλυκό μούδιασμα που προσφέρει το αλκοόλ.
Γεμίζω το ποτήρι μου και πίνω δυο γουλιές.
Ίσα-ίσα να καούν τα σωθικά μου.
Να πνιγώ μέσ'το ποτό. 
Να μην υπάρχει τίποτα δικό σου, που να μπορεί να αναδυθεί στην επιφάνεια. 
Έτσι θα ήθελα να ήσουν και εσύ... 
Ένα ποτό τελευταίο.
Να σε άφηνα να με μεθύσεις και ύστερα με μια κίνηση του χεριού μου, να πέταγα το ποτήρι και να σε έσπαγα σε χίλια κομμάτια! 







- Όλα είχαν πόνο. Και ξέρεις ποιά.
Φθάνει!
Όχι άλλο πόνο.
Σε ξεπέρασα.
Σε ξεχνάω.
Σε ξέχασα.
Θα σε ξεχάσω... 

 

Σάββατο 14 Ιανουαρίου 2012

Me voy...

Quiero olvidar el aroma de tu cuerpo
Quiero olvidar el sabor de tus labios
Quiero tener, por una vez,
una vida feliz
Por eso, me voy...
Gracias por todo lo que me diste
Gracias por amarme
Pero no tengo ilusión
Que tú eres mi razón.
Por eso, me voy...
Dime qué es lo que tienes,
Que yo no puedo olvidarte
Mira, mírame, mi niña,
Mira que mi alma sangra





Πάλεψα να σε κρατήσω. Παλεύω ακόμα, να με απομακρύνω.
Δε θέλω να σε χάσω. Δε θέλω ούτε να σε κρατήσω...
Θα'θελα να έμενες μαζί  μου δίχως να προσπαθώ γι'αυτό.
Κουράστηκα να σε ακούω να μου δίνεις εξηγήσεις 
για το τι θές, τι σου λείπει, τι ονειρεύεσαι, τι προσδοκείς.
Εμένα; Με άφησες απέξω. Γιατί; Γιατί εμένα;
Την ηλίθια. Την ονειροπόλα. Την τρελή...για σένα.
Ξέρεις κάτι; Σώθηκα απο τη μια. 
Σώθηκα. Απο τα μαχαίρια των λόγων σου, 
που κάρφωναν απευθείας την ψυχή μου.
Και με κλείδωσα ξανά. 
Και είναι η σειρά σου να μείνεις απέξω.
Για να δείς πως είναι όταν οι άλλοι σε αφήνουν.
Για να νιώσεις έστω για μια στιγμή, έτσι όπως ένιωσα εγώ.
Ορκίστηκα στον ευατό μου ότι δε θα επιτρέψω σε κανέναν ξανά
να εισβάλλει με νέες πληγές πάνω μου.
Ορκίστηκα να μην ακουμπήσω τον εγωισμό μου 
σε κανέναν ξανά ολοκληρωτικά.
Και ξέρεις γιατί.
Έγινα σκληρή.
Οι άνθρωποι που γίνονται απάνθρωποι κατά βούληση, με έκαναν.
Ναι! Αυτοί. Και εσύ.
Φοβάμαι.
Δε μπορώ να σκεφτώ, πόσο μακριά βρίσκεσαι, δίχως να νιώσω την ανάγκη να βρεθώ έστω για ένα λεπτό εκεί μαζί σου.
Με νίκησες. Ένας αγώνας άνισος εξαρχής όταν μου λές πως δε μ'αγαπάς.
Έχασα. Πόσο ηλίθια εξακολουθώ να είμαι μη μπορώντας να το αποδεκτώ;
Σώπασε καρδιά μου. Θα βρείς ξανά κουράγιο να αγαπήσεις.
Αλλά όχι τώρα. Είναι νωρίς. Είναι αργά. 
Ξημέρωσε.
Απόψε είναι το τελευταίο βράδυ που με αγγίζεις, σπάζωντας με.
Απόψε είναι η τελευταία φορά που με ξεγελάς.
Φέυγω. Μακριά. Πολύ μακριά...απο την έλλειψη της παρουσίας σου.




P.s Never mind... I"ll find...