ΠΟΣΕΣ ΦΟΡΕΣ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ
ΔΕ ΒΡΕΘΗΚΑΜΕ
ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟ ΛΑΒΥΡΙΝΘΟ
ΕΝΟΣ ΔΙΛΗΜΜΑΤΟΣ...
ΚΑΙ ΔΕ ΞΕΡΑΜΕ ΝΑ ΠΕΡΠΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΟ ΣΩΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΞΟΔΟ ΤΟΥ;
ΤΟ ΤΕΛΟΣ...;
ΚΡΥΜΜΕΝΟ
ΧΑΡΤΙ
ΤΗΣ ΜΟΙΡΑΣ...
Ήθελα να 'μαι η αφή στην άκρη των δακτύλων σου... ό,τι αγγίζεις να 'χει κάτι κι από μένα... να 'μαι τη νύχτα η φωνή χαμένων φίλων σου... που λεν τραγούδια παλιά κι αγαπημένα...
Ήθελα να 'μαι εισιτήριο στην τσέπη σου... όταν σε μένα ταξιδεύει η σκέψη σου... ήθελα να 'μαι εισιτήριο στην τσέπη σου... όταν σε μένα ταξιδεύει η σκέψη σου...
Ήθελα να 'μαι η σκιά στην άκρη των βλεφάρων σου... η μόνη λέξη στο παραμιλητό σου...
να 'μαι η πρώτη ρουφηξιά απ' το τσιγάρο σου...κι η τελευταία η γουλιά απ' το ποτό σου...
Θα 'θελα να 'μαι αστραπή που σβήνει μες στο βλέμμα σου... πάνω στο χέρι η τυχερή γραμμή σου... να 'μαι κρυμμένος πυρετός μέσα στο αίμα σου...για να ξυπνάω τις φωτιές μες στο κορμί σου...
Το σπιτι των επιθυμιων οπου μηνες εχτιζα...τελειωσε... εκει μεσα σ'ενα μικρο δωματιο κλειδωσα ολα μου τα ονειρα... ολες μου τις ελπιδες... ολες μου τις χαρες... ολα μου τα δακρυα για να μη τα δεις... εκει μεσα... σ'ενα απο τα πολλα δωματια θελησα να μας βρω... και εκει στα γιγαντια θελω... μας εχασα... σε παρεσυρα και εσενα μαζι μου... μας στοιχειωσα σε ενα αιωνιο τιποτα...
σε αφησα να ισορροπεις επανω στο σχοινι μιας παραλογης λογικης... να πατας με βημα αργο μηπως και σωθεις... απλωνες τα χερια... μα η βαρυτητα των λαθων σου σε μαγνητιζε στη γη... δε ειπα ψυχη μου οτι φταις εσυ... φταιει που...
"η μοναξια αναμεσα μας σουλατσαρει..."
που να ηξερα πως δε ειχες ιδεα απο ακροβατικα... απο κολπα που επιτυγχανουν σε θεαματα... ετσι και επεσες...πολυ χαμηλα... χαθηκες απο το οπτικο μου πεδιο... για αλλη μια φορα εχασα τον ελεγχο μαζι σου... για αλλη μια φορα πιστεψα πως μπορω να σε καθοδηγησω... αλλα ματαια...
"με παλαβωνει αυτη η ακινητη ζωη..."
δεν αξιζει να προσπαθεις οταν η θεληση του αλλου γινεται ματαιοτητα... θελησα να σε εκβιασω με ερωτηματα που αιωρουνταν και αιωρουνται ακομη... δε μπορω αλλο να υπομενω την απειρια των επιλογων σου... "ψαχνω στα ματια σου να δω για μια στιγμη...ομως το τιποτα μοναχα υπαρχει εκει..."
και εσυ με κοιτας συνεχως μεσ'τα ματια...μα ποτε σου δε με βλεπεις...
κουραστηκα να κοιτω τα μυστικα σου να τα σκορπα ο ανεμος μακρια... και ενω πασχιζω να τα φυλακισω... οι χουφτες μου να ποτιζουν κενο...
δε ξερεις να δινεις ομορφα λογια... δε ζητησα λογια..μα πραξεις... λυπαμαι αλλα νιωθω πως υστερεις και σε αυτο... "και ετσι αγαπη μου...χανομαστε ξανα απο την αρχη..."
πες μου μοναχα σε παρακαλω.. . "Σε ποιο δωματιο εχει η αγαπη ξεχαστει....;;; να δωσω μια και να διαλυσω το ντουβαρι...;;;"
"Αναρωτιεμαι γιατι φοβασαι να ξεστομισεις αυτα τα λογια που η καρδια διψα να πει..."
Ειναι ΑΛΗΘΕΙΑ λοιπον.... Αποψε κλεινω τα 23μου χρονια... Μεγαλωσα και εγω το ΜΙΚΡΟ.... Κοπιαστε να σας κερασω τουρτιτσα... γρηγορα ομως γιατι θα λιωσει...
Υ.Γ1 Δε φταιω εγω που μεγαλωνω... Φταιει η ΖΩΗπου ειναι μικρη... Υ.Γ2 Θα σας αφησω μοναχουλια για καμια βδομαδιτσα... να μου περασετε υπεροχα και να προσεχετε.. Μουτς...φιλακια πολλααααα!
Πάντα φεύγω.
Φεύγω,φεύγω...και πάντα φτάνω εκεί ακριβώς
απ' όπου έχω φύγει...
Μια ατέρμονη , αδιέξοδη φυγή...Σαν λιποταξία...
Μακάρι να μπορούσα κάποτε να φύγω από τη φυγή μου...
Μα μου φαίνεται πως είναι πια αργά.Σουρούπωσε ...
Θελησα να παρω πισω το κλειδι του ευατου μου...αναζητωντας το αντικλειδι της ευτυχιας..τρυπωνοντας στο παλατι της στα κρυφα και οχι απο τη κυρια εισοδο...
Απο τη γλυκια μου Raven αλλη μια φορα..ΕΥΧΑΡΙΣΤΩΩΩΩΩΩΩ!!!!!
Ειν'αμαξια οι μονοι και οι σχεσεις τροχαια...
Χέρμπερτ Σίπμαν
"Πάνω στη πύλη της καρδιάς μου έγραψα: AΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η διέλευση.. Όμως ο έρωτας πέρασε γελώντας και φώναξε: ....Εγώ μπαίνω παντού..."
ψαχνωντας για την εξοδο...εχασα την εισοδο της πορτας του Ευατου μου...
Ουφ..με κανετε και κοκκινιζω... Βραβειακι...ξανα!!!
Ευχαριστω μεσα απο τη καρδια μου τις Νεφέλη,Raven,R@miAnNa, Προφητη και Μυστικο μονοπατι
https://labyrinthofsoul.blogspot.com/2010/07/
Η αγάπη φίλε δε χορταινει με ψίχουλα ούτε ξεδιψά με μισογεμισμενα ποτήρια ευτυχίας...Η μεθας και γίνεσαι τυφλα η απλά δε πίνεις... #Lockheart#
...οι σκεψεις γινονται λεξεις,οι λεξεις γινονται πραξεις,οι πραξεις γινονται συνηθειες, οι συνηθειες κοβονται δυσκολα και γινονται χαρακτηρες...
Ευχαριστω θερμα τους BROTHER , ΛΕΥΚΗ , DREAMY CLOUD που με τιμησαν!!!
ποιοι παγιδευτηκαν μεσα στο λαβυρινθο
Aπο τον αξιαγαπητο φιλο μου....jk skroytzako..Σευχαριστωωωωω!!!
ΛΟΥΛΟΥΔΙ ΨΥΧΗΣ
Σε δρομους με επωνυμο...ανωνυμα γυρνουσα....
.......O ΔΡΟΜΟΣ ΜΟΥ......
OΠΟΙΟ ΔΡΟΜΟΚΑΙ ΝΑ ΠΗΡΑ...
ΤΗ ΔΙΚΙΑ ΣΟΥ ΤΗΝ ΟΔΟ...
ΕΓΡΑΦΑΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ...
ΝΑ ΞΕΦΥΓΩ ΔΕ ΜΠΟΡΩ...
ΟΠΟΙΟ ΔΡΟΜΟ ΚΑΙ ΝΑ ΠΗΡΑ...
ΠΑΝΤΑ ΝΥΧΤΩΝΑ ΕΔΩ...
ΣΤΟ ΔΙΚΟ ΣΟΥ ΜΟΝΟΠΑΤΙ...
ΠΑΛΙ ΘΑ ΞΗΜΕΡΩΘΩ...
Είναι κι απόψε η σιωπή μια σκοτεινή αγκαλιά,νεράιδα που 'χει μυστικά και λόγια κλειδωμένα...Από την άκρη των ματιών το δάκρυ μου κυλά και καταλήγει αλμυρό σε χείλη σφραγισμένα...Βρες το κλειδί ν' ανοίξεις την καρδιά μου μα μην τρομάξεις...μάτια μου και φύγεις μακριά μου.Θ' αφήσω τώρα τη σιωπή,τη γλώσσα των ματιών να πούνε όσα δεν μπορούν τα χείλη δεν τολμάνε.Ν' ανοίξεις πόρτα και να μπεις και να 'σαι πυρκαγιά.Και να μου λύσεις τα δεσμά του χθες, που με πονάνε...
"Τα ονειρα ειναι σα τη φωτια,σιγοκαιουν ολη νυχτα και οταν ξυπνας,μυριζεις το καπνο απ'τις σταχτες τους" #Lockheart#
...επειδη οι κλειδωμενες καρδιες,δε μπορουν να πληγωθουν...
Η μοναξιά είναι για το πνεύμα ό,τι η νηστεία για το σώμα: θανάσιμη όταν κρατήσει πολύ, αλλά αναγκαία.Γάλλος συγγραφέας